Czterdzieści lat temu metoda gruntowa z ciężkim ołowiem traktowana była jako prymitywny sposób łowienia ryb na chybił trafił, przydatny jedynie do łowienia węgorzy. Zmiana nadeszła wraz z pojawieniem się ciężarka, nazywanego bombką lub oliwką Arleseya, wskaźnika brań oraz tzw. osiołka (prekursora drgającej szczytówki). W latach 50. i 60. wędkarze specjalizujący się w łowieniu dużych ryb i wyczynowcy obalili pogląd o prymitywności gruntówki. Dowiedli, że w pewnych okolicznościach metoda ta jest równie skuteczna, jak wszystkie inne.
Najogólniej rzecz biorąc, oliwka lub koszyczek zanętowy mają zastosowanie wtedy, gdy ryby są poza zasięgiem spławika. To samo dotyczy sytuacji, kiedy niemożliwe jest użycie spławika, a nieruchoma przynęta powinna znaleźć się na dnie.
A Duże oliwki Arleseya cieszą się uznaniem wśród wędkarzy dużych okazów. Można je pomalować na kolory pasujące do rodzaju dna danego zbiornika.
T Tańcząca szczytówka (swing tip) jest niezwykle czułym wskaż nikiem brań, dlatego też wielu wędkarzy preferuje go przy polo wach w wodach stojących.
Ołiwka ma pewną przewagę nad koszyczkiem. Dzięki niej można spróbować szczęścia w różnych miejscach, bez zanęcania całego łowiska. Pozwala także na długą zasiadkę bez konieczności zarzucania za każdym razem, gdy chcesz zanęcić, jak to się dzieje przy ło-wieniu z koszyczkiem. Kanały z reguły mają bardzo niewielką głębokość, co uniemożliwia użycie płoszącego.
Wędkarstwo