Sztuczne muchy są niezwykle lekkie i dlatego sznur potrzebny do ich zarzucania musi mieć odpowiednią masę, by dało się umieścić przynętę w wybranym miejscu. Sznury muchowe mają różny ciężar właściwy - niektóre pływają, inne szybciej lub wolniej toną. Mają też zróżnicowaną zbieżystość, dostosowaną do danego sposobu łowienia. Niegdyś sznury muchowe sporządzano z jedwabnych nici utrwalanych olejami. Dziś linki te są wytworem najnowszych technologii. Zawierają pleciony rdzeń z terylenu, pokryty osłonką z polichlorku winylu (PCV), która nie nasiąka wodą i nadaje sznurowi dużą śliskość, niezbędną podczas zarzucania. Najnowocześniejsze sznury muchowe pro-dukuje się z polimerów, okrywających rdzeń z kewlaru lub innego tworzywa o podobnych właściwościach. Mają najwyższą śliskość i najmniejszą rozciągliwość niektórzy węd-karze wolą jednak sznury z PCV.
Sznury muchowe nie tylko są zbieżyste, by łatwiej zarzucać. Mogą też pływać po wodzie lub tonąć, by sztuczna mucha znalazła się w miejscu, gdzie ryby żerują. Sznury pływające potrzebne są przede wszystkim do podawania suchych much, ale można za ich pomocą łowić również na małej głębokości tuż pod powierzchnią. Głębokość ta zależy od długości tonącego przyponu, na którego końcu znajduje się przynęta. Ta wszechstronność sznurów pływających sprawia, że są one najbardziej odpowiednie dla początkujących muszkarzy.
Sznury pływające produkuje się je w oszałamiającej liczbie kolorów pod tym względem można je dopasować do określonego łowiska i sposobu żerowania ryb. Trzeba jednak pamiętać, że ryby widzą każdy sznur na tle nieba raczej jako ciemną linię niż np. smugę wściekłego różu. Kolor sznura pomaga muszkarzowi widzieć, gdzie znajduje się przynęta i rozpoznawać brania. Najlepiej zatem kupić sznur widoczny i na jasno oświetlonej wodzie, i w cieniu. Sznury tonące występują zazwyczaj w bardziej przytłumionych kolorach bywają np. zielone lub brązowe. Ich różny ciężar właściwy pozwala na przeszukiwanie przynętą wody na określonych głębokościach.
Wędkarstwo